Translate

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Στο ''άρον άρον'' του Ερωτα ... Στο ''ωσαννά'' της Αγάπης

Σ' ένα στερέωμα που /τρέμει αδικαίωτο/κατάφωτο αστέρια και ουρανούς που /κουράστηκαν ξαφνικά /να μας περιμένουν...

Στη ρευστότητα του χρόνου ισορροπώντας /τα θαύματα επικαλούμαι...

Κρύσταλλοι δακρύων πολύτιμων /αντικαθρεφτίζουν τoν πόθο /σε ανύπαρκτο Ερωτικό τοπίο για σώματα/ που δεν μπόρεσαν Ερωτικά /να ταξιδέψουν...
Ωσπου, στην αβέβαιη πλώρη των ονείρων μου/ως άνεμος ούριος /άγγιξες τρυφερά  το όστρακο μου /μια σταγόνα Φως χαμένου παραδείσου /προσφέροντας...
Κι άρχισα τότε να ''ξαναγεννιέμαι''  «εκ των έσω»

Στο 
 ''άρον άρον'' του Ερωτα ...


Στο ''ωσαννά'' της Αγάπης ...
(Μ-Λαμπράκη)

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

(each song a haven of love is)



 "Κάθε τραγούδι ένα ησυχαστήριο είναι του έρωτα ..." (Φ.Γ.Λόρκα)



Άσε με να λέω -Ελένη Βιτάλη-Νίκος Πορτοκάλογλου


<<Μα όταν λέω πως μαζί σου θα ξεκόψω
γίνεσαι φλόγα που με καίει και γυρίζω
σαν το τσιγάρο που όλο λέω "θα το κόψω"
κι όμως με πάθος πιο πολύ ξανακαπνίζω.>>


Σωκράτης Μάλαμας - Στα μάτια τα ψιχαλιστά

Ποίημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

 μελοποιημένο από τον Νίκο Μαστοράκη,


 Μανόλη Λιαπάκη και Κώστα Πανταζή, για τις


 ανάγκες της θεατρικής διασκευής του έργου


 «Φόνισσα» που παρουσιάστηκε το 2003 από


 τη θεατρική ομάδα ,του δήμου Ιεράπετρας.


<<Στα μάτια τα ψιχαλιστά


που 'χει ο έρωτας καρτέρι


πόσο μεθύσι μέθυσα

ένας Θεός το ξέρει..>>





"Εισιτήριο Στη Τσέπη Σου" Παντελής Θαλασσινός



<<Ήθελα να `μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου
ό,τι αγγίζεις να `χει κάτι κι από μένα
να `μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου
που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα>>

Ερμηνεία :Αλίκη Καγιαλόγλου
Δεν, δε θα το μάθεις δε θα το μάθεις ποτέ.
Δεν, δε θα το μάθεις δε θα στο πω ποτέ
ότι σε ταξιδεύω
χρόνια σε πλωτές πολιτείες σε μέρη βουνού
μόνη με την βάρκα της λύπης στα νησιά του ουρανού.

Δεν, δε θα το μάθεις δε θα το μάθεις ποτέ.
Δεν, δε θα το μάθεις δε θα στο πω ποτέ
ότι σε ταξιδεύω
σε μυθικές ερημιές και σε κήπους φωτιάς,
τώρα που η ζωή μας στενεύει κι όλο κλείνει για μας.



Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Στα εσωτερικά τοπία της ψυχής /δεν υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες...

Xρόνια τώρα στα απάτητα σύνορα/ των ονείρων μου /σ'αναζητώ ...
Σε πόσα ''εκεί'' /δεν ήμουν ;
Σε πόσα ''εδώ'' θα λείπεις; 
Πόσα ταξίδια μείναν ''μόνα'';
Μακάρι να ήταν τα πάντα ''αλλιώς'' ...
Στο συρματόσχοινο της ψυχής /κουρνιάζουν οι λύπες ...
Δίχτυ ''ασφαλείας '' τ' ανείπωτα τ'ανομολόγητα... 
Ο,τι υπάρχει ανάμεσα σ'εμένα κι εσένα/μια ανάσα που θάμπωσε το τζάμι/ της μνήμης ''Πόσα τραγούδια /στίχοι /ποιήματα χάθηκαν σε νιφάδες χιονιού /λιωμένες στην αναπνοή σου'', γράφει ο Γιώργος Δουατζής.
Στα εσωτερικά τοπία της ψυχής /δεν υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες...
Ο μόνος αξιόπιστος μάρτυρας ό,τι ζήσαμε/είναι η απουσία μας, αναφέρει η Κ.Δημουλά.(Μ-Λαμπράκη) 



Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Βρες το κλειδι

Θα 'ρθω κοντά σου  ''κάποτε''
Δεν θα χρειαστεί ν' ανοίξεις την πόρτα /για να με υποδεχτείς /ανεπαίσθητα θ'αγγίξω το όστρακο σου /και θα μπω...
Δεν θα σου λένε τίποτα σημαντικό τα μάτια μου /τα χέρια μου θα' ναι /σαν και πάντα τους αβέβαια/όπως των αγαλμάτων /που όλο θαρρείς πως ζωντανεύουν /κι όλο γυρνούν στην πέτρα.
Θα σου προσφέρω μια χούφτα φως /του χαμένου Παραδείσου και θα σβήσω μέσα σου/αφήνοντας ένα βαθύ σημάδι...
Να σου θυμίζει για πάντα πως/ από εδώ πέρασε ''κάποτε'' η φωτιά /του Ερωτα μας...(Μ-Λαμπράκη)

Τότε θα ξέρεις 
Εκεί θα βρεις Κάποιο κλειδί 

Που θα πάρεις


Μονάχα εσύ θα πάρεις


Και θα σπρώξεις την πόρτα


Θ' ανοίξεις το δωμάτιο


Θ' ανοίξεις τα παράθυρα στο 


φως   (Μ.Αναγνωστάκης)




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...